Gençler aktif rol istiyorlar

Melisa Vardal – Türkiye’nin dört bir yanından gençlerin yaşadıkları kentlere dair talepleri, bu kez yalnızca anket sonuçlarında değil, hem bir veri haritasında hem de dijital sanat üretiminde görünürlük kazanıyor. AKRAN Projesi’nin yürüttüğü “Katıl, Anlam Kat!” kampanyası gençlerin yerel yönetimlere ilişkin deneyim ve beklentilerini Türkiye haritası üzerinde işaretledikleri bir katılım platformu oluşturuyor. Bu kolektif sürecin sanatsal yansıması ise “Gençliğin Pikselleşmeyen Sesi” adlı dijital sergide bir araya geliyor.

Amaç dönüştürmek

Proje kapsamında gençler, yaşadıkları şehirlerde belediyelerin kendilerine yönelik politikalarını farklı başlıklar altında değerlendiriyor. Harita bilgilendirme ve şeffaflık, katılım mekanizmaları, genç dostu mekânlar, gençlere yönelik hizmet ve programlar ile sosyal ve ekonomik destekler gibi kategoriler yer alıyor. Gençler haritaya istedikleri alanda pinler bırakıyorlar. Katılımcılar yalnızca eksikleri işaretlemekle kalmıyor “mevcut ama etkili değil”, “geliştirilmeli” ya da “yetersiz” gibi değerlendirmelerle deneyimlerini doğrudan görünür kılıyor. Ortaya çıkan tablo gençlerin kentlerle kurduğu ilişkinin somut bir veri haritasına dönüşüyor. AKRAN Projesi’nin bir sonraki aşamasında verilerin belediyelerle paylaşılması ve genç dostu yönetim modelleri üzerine çalışmalar yürütülmesi planlanıyor. 

Bu sürecin sanatsal karşılığı “Gençliğin Pikselleşmeyen Sesi” dijital sergisinde ortaya çıkıyor. Sergi, gençlerin bıraktığı dijital izleri estetik dille kolektif bir anlatıya dönüştürüyor. Tema ise gençliğin yalnızca geleceğin öznesi değil, bugünün kent yaşamını deneyimleyen ve dönüştürmek isteyen aktif bir aktör olduğu fikri. Çalışmalar karar alma süreçlerinde görünür olma talebi, kamusal alanda yer açma mücadelesi, kolektif hafıza, sürdürülebilir kent hayalleri ve eşit katılım arzusunu farklı görsel dillerle ele alıyor.

Karar masasında oturmak

“Gençliğin Pikselleşmeyen Sesi” sergisinde yer alan üretimler, gençliği edilgen bir istatistik olarak değil söz üreten, talep eden ve kenti birlikte kuran bir özne olarak konumlandırıyor. Bazı işler kent yönetimlerine mesafe koyan karar süreçlerini eleştirirken bazıları teknolojinin ve dayanışmanın bir araya geldiği daha kapsayıcı şehir ihtimallerini hayal ediyor. İşaret ettikleri nokta ise aynı: Gençler yalnızca duyulmak değil, karar mekanizmalarının parçası olmak istiyor. Hem katılım platformu hem de dijital sergi, gençlerin kent deneyimini verilerle ve sanatla kamusallaştırırken ortaya çıkan bütün ise gençlerin aynı soruda buluştuğunu gösteriyor. Kent hakkında kararlar alınırken, o kentte yaşayan gençler gerçekten masada mı?

Kaynak: Milliyet